Welkom op mijn blog


Ik ben in 2009 met bloggen begonnen om een verslag van onze vakantie naar New York bij te houden,
zodat het thuisfront
op afstand mee kon genieten.
Inmiddels heb ik er al van alles op staan, van dagelijkse gebeurtenissen tot verbouwingen
en natuurlijk van mijn scraplayouts.

Wat gezellig dat je een kijkje komt nemen, veel plezier!

donderdag 21 mei 2009

19 mei 2009 Dag 4 Swansea (Massachusetts) - Portland (Maine)

We zijn al vroeg wakker. Robin heeft een beetje buikpijn en is aan de diarree. Gelukkig trok dat in de loop van de morgen weg. Na een overheerlijk ontbijt (veel keuze; yoghurt, melk, fruit, bacon, gekookt, geklopt of gebakken ei, muesli, havermout...tja noem het maar op) hebben we uitgecheckt.

We hebben vandaag voor het eerst getankt: $ 2,22 per gallon. Jeetje, vorig jaar in augustus betaalden we nog bijna $ 4,00 per gallon. Dat scheelt nogal. We hadden nu driekwart tank leeggereden en moesten 18 dollar betalen! Dat is nog eens leuk tanken. Onderweg zagen we in Buzzards Bay een hele hoge spoorwegbrug. Deze brug laten ze omlaag zakken als er een trein aankomt (tenminste als er geen hoge boot vaart op dat moment). Was wel gaaf.

We reden snel door naar Plymouth, een oud vestigingsstadje. Daar zou namelijk om 12.00 uur een boot vertrekken waarop je naar walvissen kon kijken. Dat wilden we natuurlijk niet missen! Robin had een paar weken geleden gemaild of er op deze dag ook een boot zou varen en dat zou zijn om 12.00 uur. Toen we echter bij de kassa keken, stond er op het schema helemaal geen walvisvaart vermeld. Dat zal toch zeker niet... Robin ging eens informeren en er ging er wel een, maar pas om 14.00 uur. Oei, dat is wel laat. De tocht duur ongeveer 4 uur en we moeten daarna nog helemaal naar Portland rijden. Wat zullen we doen? Even nagedacht en toen snel besloten dat we het wel gingen doen, dit kun je tenslotte niet elke dag doen! Gelukkig, ik was kei blij. Robin ging kaartjes kopen en ik kocht ondertussen een warme trui. Het waaide fris en op de boot zou het waarschijnlijk wel koud zijn.



We hadden nu tijd genoeg om Plymouth te verkennen, we konden pas om 13.30 uur op de boot. Het is best een leuk plaatsje. Hier zijn schijnbaar de eerste pelgrims aan land gekomen en het is dan ook een en al Memorial dit Memorial dat. Je kent het wel. Amerikanen zijn er dol op!


Om 14.00 uur vertrok de boot. Spannend! Het was een flink stuk varen, ik denk wel een uur als het niet meer was. Ondertussen hadden we gebuurt met Patrick, een jongeman (21 jaar) die op Captain John's Whale Watching boat werkt. Was wel leuk. Op een gegeven moment zei Patrick dat we echt eens de kreeft moesten proeven, want die was hier wel zo lekker. Robin keek met een "vies" gezicht en zei: hmmm... we don't like to eat fish...fish has to swim. Dat kwam er zo grappig uit en verschillende mensen moesten er ook om lachen. Ja ja, ik ben echt met een grapjas getrouwd


Op een gegeven moment zagen we walvissen. Oh wow, wat fantastisch. Het was een moeder met jong/kalf en ze waren aan het flipperen (= met de vinnen op het water slaan). De moeder heet Springboard, het kleintje weten we niet. Het kleintje was aan het spelen en ze dronk ook nog bij de moeder. Het was heel speciaal dat we dit flipperen en spelen zagen, dit zag je bij ongeveer 10% van alle ritten.



Op een gegeven moment zagen Robin en ik wat wits onder de boot doorkomen, we keken opzij en toen ineens ademde het jong uit. Dat klinkt best hard, iedereen schrok ervan. Het jong zwom gewoon onder de boot door!!! Helaas geen foto, geen film. Het ging zo snel, we waren allemaal onder de indruk.

We gingen weer een stukje verder varen, om moeder en kalf niet te storen en toen zagen we twee andere bultruggen. Ze zwommen nu toevallig samen. Is meestal niet zo, omdat ze zoveel moeten eten dat het niet mogelijk is om lang samen op te trekken. Dat was dus ook alweer mazzel.

Dit waren Hancock (een vrouwtje) en Walrus een mannetje. Helaas was de tijd op en we gingen weer terug naar wal. De vrouw die de uitleg onderweg gaf, liet nog wat foto's zien die ze geknipt hadden en waaraan ze de walvissen kon herkennen. Ze had een map met allemaal foto's van staartvinnen. Geen een staartvin is hetzelfde. Sommige hebben een helemaal witte staartvin en andere weer zwart-wit, sommigen zijn zelfs helemaal zwart. Alweer een droom uitgekomen. Ik vind het nog steeds onwerkelijk dat ik dit heb mogen zien. Ik zou het zo weer willen zien.


Nadat we weer aan wal waren, gingen we snel naar de auto. We moesten nog zeker 2,5 uur rijden naar Portland. We stapten in de auto en wat was het daar lekker warm. Op de boot was het ijskoud, zeker als hij weer ging varen. Bij stilstand in het zonnetje en als de wind even ging liggen was het wel lekker. We waren verbrand in ons gezicht. Dat had ik wel verwacht. Wind en zon, gevaarlijke combinatie.

Onderweg hebben we nog gegeten bij IHOP in Boston. We hadden eerst een behoorlijk lange file, die ons zeker een uur extra heeft gekost. We waren pas om 22:10 uur in Portland en we hoopten dat we nog in konden checken. Weer geluk, er was nog iemand aan de balie. Snel ingecheckt en koffers gepakt. Best een mooie kamer. Niet zo mooi als die van gisteren, maar we hebben niets te klagen.


Diverse foto's van de videocamera:
Sony

Foto's: (klik op het fotootje om naar Picasa te gaan).


20090519 Dag 04 Swansea - Portland Maine

3 opmerkingen:

  1. Ojee wat een mega belevenis zeg. Ik heb het aan Anouk en Mirthe laten zien en Anouk was helemaal onder de indruk en er kwam heel langzaam cool uit haar mond. Je had dat gezichtje moeten zien. Een genot om daar dan naar te kijken. Hopelijk hebben jullie de walvissen ook gefilmd dan willen we die natuurlijk graag bekijken.

    Kusjes van Patricia en een knuffeltjes van een kleinbeetje jaloerse Anouk en natuurlijk ook van Mirthe.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi, hoi,
    Toen ik begon te lezen over dat lekkere ontbijt bij jullie heb ik eerst voor mezelf ook maar een heerlijk scrammbeld egg gemaakt. jammmie.
    Nou die walvissen dacht je niet toen je ze zag jeetje die zijn groot. Het zal wel een geweldig gezicht zijn geweest. Ik geniet met volle teugen van je verhalen. Heerlijk. Dikke kus voor jullie van auntie B.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hai uit Helden van je mega-ouders! Nou ja, megadikke bedoelen we dan natuurlijk. Patricia vertelde me net dat ik nog wat meer moest doen om op die blog van jou terecht te komen, maar ja, aldoende leert men en van oudjes kun je ook niet meer van alles verwachten. Wat ben ik toch blij dat jullie via dat moderne internet contact met ons kunnen onderhouden. Het is echt genieten. Papa en ik rennen 's morgens om het hardst naar de computer om te kijken of er nieuws of foto's van jullie zijn. Papa trekt gezellig een stoel bij en gaat pas daarna op zoek naar zijn brilletje. Zijn commentaar bij de foto's van vanmorgen was dat je schijnbaar voort een klokkentik hebt, want op bijna iedere foto is er wel een te vinden. Verder is hij bang dat Robin binnenkort met de noorderzon vertrekt nu hij met eigen ogen gezien heeft dat er daar ook werk voor hem is. De foto's van de tulpen spraken mij wel erg aan maar het mooiste en indrukwekkendste vonden we toch het walvissen gebeuren. Wat zou ik dat ook graag eens zien. Ik kan me er helemaal geen voorstelling van maken hoe het moet zijn om zo'n grote dieren echt te zien zwemmen. Heerlijk dat jullie zo genieten.
    Het weer hier is tot nu toe prachtig. Gisteren was het onder de afsteek (zou Mark zeggen) 36 graden, dus wij hebben lekker voor de caravan gezeten en vanwege het warme weer hebben we allebei een pilsje gedronken. Vandaag komen de dames logeren en ook de ouders van Mark komen op visite. Het wordt dus gezellig druk. Patricia is nog langs de Parallelweg want daar stonden mijn koffertjes nog en de dames willen wel wat te kijken hebben op de tv van opa. Die moet het voorlopig met het oude beestje onder het afdak doen, want brutale meiden hebben de halve wereld en de beste televisie. Nou ga ik maar eens wat voorbereidingen treffen voor de komende visite. Ik wens jullie hele fijna dagen en vergeet niet op tijd wat te rusten, alhoewel aan de strip te zien die boven de wastafel lag zal het jullie aan rust niet ontbreken.
    Nu, denk maar vast terug aan vandaag twee jaar geleden. Dat waren nog eens tijden. Kusjes van Papa en Mama

    BeantwoordenVerwijderen

Joehoe!

Wat gezellig dat je een reactie wilt geven, dat vind ik hartstikke leuk!

Doei doei :O)