Welkom op mijn blog


Ik ben in 2009 met bloggen begonnen om een verslag van onze vakantie naar New York bij te houden,
zodat het thuisfront
op afstand mee kon genieten.
Inmiddels heb ik er al van alles op staan, van dagelijkse gebeurtenissen tot verbouwingen
en natuurlijk van mijn scraplayouts.

Wat gezellig dat je een kijkje komt nemen, veel plezier!

zaterdag 23 mei 2009

21 mei 2009 Dag 06 Portland Maine - Stowe (Vermont)

Oh, vanmorgen was leuk. Ik was mezelf aan het optutten en toen riep Robin ineens dat hij aan het chatten was met ons mam! Dat was natuurlijk super. Ik spurtte meteen naar de laptop toe en heb toen ook gechat met ons mam en ons Patricia. Een erg leuk begin van de dag kan ik wel zeggen. En het weer was ook al prachtig, deze dag kan niet meer stuk!


Onderweg hadden weer prachtig uitzicht. De natuur is ontzettend mooi hier. Ik zou het wel eens in de herfst en de winter willen zien. Hier moet wel altijd veel sneeuw liggen, want er zijn veel ski-resorts. Ook hebben we ski-hellingen gezien.

Onderweg passeerden we de grens van Maine naar New Hampshire. Tuurlijk weer even stoppen om een fotootje te knippen. Toen snel weer verder, want er valt nog genoeg te zien! Even later kwamen we bij een brug die we ook op Google Earth hadden gezien. Robin had een vlaggetje in TomTom gezet, zodat we er zeker langs zouden komen. En voila, ineens was daar de brug over de Saco rivier in Conway village. Deze houten brug is gebouwd in 1890.


Ik stond boven te filmen en wat foto's te maken en toen was ik ineens Robin kwijt. Ikke roepen: Robin? Robin?! Rooooooobinnnnnnnnnnnnn???!!!!!!!! Ik rende terug naar de auto al roepend en toen zag ik pas dat je ook naar beneden kon lopen. En ja hoor, daar stond hij onschuldig rond te koekeloeren. Ik zei: stomme piemel! Huh?? Ja, hoorde je mij niet roepen, sukkel. Nee dat had hij niet gehoord. Wat is het toch een vlegel. Ik was wel blij dat ik hem gevonden had ;-).


Onderaan de brug wat rondgelopen en toen zagen we nog een leuke squirrel. Die was heerlijk aan het smikkelen en smullen en zijn wangen werden steeds dikker. Daarna gingen we weer naar boven, nog even kijken en wat foto's nemen.

Toen we weer een stuk gereden hadden kwamen we uit bij Diana's bath. Dit was ook iets wat Robin op Google Earth had gezien. Dat is echt een fijn programma, omdat er overal foto's bij staan, zodat je kunt kijken wat er in de buurt allemaal te zien is. We moesten een fee betalen van 3 dollar. Eerst dachten we dat we daar niet heen konden omdat er stond dat je een kaart moest hebben en die hadden we niet. Maar die kon je dus daar krijgen. Een envelopje pakken, 3 dollar erin doen. Kaart eruit scheuren en in de auto leggen. Klaar is Kees...oftewel die Monica.

Het was een wandeling van ongeveer 0,6 mijl (± 1 km). We liepen door de bossen en op een gegeven moment kwamen we dus uit bij Diana's bath. Het was eigenlijk een waterval met wat ondiepe baden. Je kon over de stenen lopen, maar als ze nat waren, waren ze wel glad. Het water was ijskoud! Er waren nog wat andere mensen. Helaas zaten die pontificaal in het midden van rotsen zodat ze dus altijd op de foto kwamen. Natuurlijk hebben hun ook het recht om daar lekker te zitten, maar het was evengoed wel balen. We zijn toen maar verder naar boven gelopen.


Toen we een mooi plekje gevonden hadden stelde Robin het fototoestel in dat hij tien foto's achter elkaar kon knippen (met de zelfontspanner). Wij mooi poseren in het water. Alhoewel...we bleven maar wat staan kijken...ha ha ha. De foto's waren geknipt, Robin wilde gaan lopen en begon toen ineens heel langzaam naar beneden te schuiven....Monique...zei hij. Maar ik kon niets doen en zag hem het water inglijden tot aan zijn middel. Lachen gieren brullen, alhoewel ik even dacht dat hij er niet meer uit zou kunnen komen omdat de rotsen zo glad waren. Het was ijskoud, dus hij werd best snel om weer boven te komen. Zijn portemonnee en de autosleutels waren helemaal nat geworden. Wat balen dat de foto's net geknipt waren!!! Gelukkig was het prachtig weer, wel 33° Celsius (92° Fahrenheit). We hebben nog een tijdje wat rondgelopen en in het zonnetje gezeten en toen moesten we weer verder.


We wilden naar een treintje dat heel stijl omhoog ging naar de top van Mount Washington. Dit staat hierover in Wikepedia:

De Mount Washington Cog Railway werd op 3 juli 1869 geopend en was daarmee de eerste bergbeklimmende tandradspoorweg in de wereld. De spoorweg leidt naar de top van Mount Washington in de White Mountains in de staat New Hampshire in de Verenigde Staten. De spoorlijn begint in de plaats Bretton Woods op een hoogte van 823 meter boven zeeniveau, en eindigt op de top van Mount Washington op een hoogte van 1917 meter. Het is de op een na steilste spoorlijn van de wereld met een gemiddelde stijging van 25% en een maximale stijging van 37,41%. De spoorlijn is nog steeds in gebruik om toeristen naar de top van de berg te brengen. Oude stoomlocomotieven trekken de wagons de berg op met een snelheid van 4,5 km/uur. Bergafwaarts rijden ze zo'n 8 km/uur. Het duurt ongeveer 65 minuten om de berg te bestijgen, 40 minuten om weer naar beneden te komen. De spoorlijn is ongeveer 5 km lang.


Klinkt goed hè, nou dat vonden wij dus ook. Net voor de spoorlijn lag een heel mooi hotel "the white mountains hotel and resort". Dit snel op de foto gezet en toen doorgereden naar de spoorlijn. Komen we daar boven aan, blijkt dat het gesloten is (terwijl er beneden een bord stond met "open"). Dat was dus vet balen! Niets aan te doen, dus maar weer terug naar beneden gereden en de route vervolgd.


Bij Diana's bath waren we allebei gestoken, ik denk door muggen en dat jeukte. Ook kregen we er flinke bulten van. Ik was op mijn rechterarm, linkerelleboog en mijn linker grote teen gestoken.


Onderweg zagen we weer prachtige huizen. Ook veel huizen die in verval waren geraakt. We hoorden later dat veel mensen geen geld meer hadden om hun huis op te knappen en dat ze de hypotheek niet meer kunnen betalen. Die mensen hebben een maand tijd om uit hun huis te gaan. Veelal moeten ze al hun meubels en spullen achterlaten omdat ze geen plaats hebben waar ze naar toe kunnen. Ze komen dus in de opvang terecht. Hun huis wordt voor de helft verkocht en alle spullen worden naar de vuilnisbelt gebracht. En dat terwijl ze dan toch ook die mensen tijdelijk uit hadden kunnen helpen als ze het huis voor de helft verkopen. Ik vond het diep triest toen ik dit hoorde. Maar goed, eerst verbaasden we ons er dus over hoe sommige huizen erbij lagen.

Onderweg reden we een ijssalon voorbij. Hmmmm...dat is toch wel lekker zeg. Wij snel omgekeerd om een ijsje gaan halen. Ik had een heerlijk peppermint twist-ijsje. Robin had 3 smaken, maar ik weet niet meer welke. Het was yummie yummie.


Op een gegeven moment waren we ineens in Vermont. Dit is werkelijk een prachtige staat. Wat een uitzicht heb je hier. We hebben er echt van genoten. We waren vrij snel bij ons hotel (dachten we). 18th Main Street in Montpellier. Waar ligt dat hotel nu toch. Wij zoeken, maar we konden het niet vinden. Bleek naderhand dat het in Stowe lag, daar kwamen we dus achter toen Robin de postcode in TomTom ingaf! We moesten toen nog een half uur rijden. Ha ha ha. Wat een bak. Hebben wij weer.

Na een half uurtje kwamen we inderdaad bij het hotel aan: The Green Mountain Inn. Een oud motel, met een canope bed oftewel een hemelbed. Het was wel grappig. Eens een keer heel wat anders! Wat ook wel grappig was, was dat we het bordje naar de receptie hadden gevolgd. En toen we dus bij de receptie aankwamen zei Robin tegen de motelmedewerker: We've made a reception i.p.v. a reservation. Ik lag helemaal in een deuk!



We hadden een eettentje in de jaren 60-stijl gezien vlakbij het hotel en daar zijn we gaan eten. Ik vond het wel gaan. Niet superlekker, maar ook niet vies. Niets bijzonders dus. We hadden wel lekker buiten gezeten en werden daar weer lekgeprikt door de muggen ;-).

En alweer was er een dag om...


Hier alvast de link voor de foto's...

20090521 Dag 06 Portland (Maine) - Stowe (Vermont)

2 opmerkingen:

  1. Hoi, hoi,
    Wat zie je er toch sexie uit achter je pc.Hahahaahha. Mooie foto's vooral die van die watervallen, en die gekleurde huizen. Prachtig.
    Auntie B

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo, o wat een wegwijsborden. Niks voor mij volgens mij kwam ik nergens uit. Dat jullie er uitkomen zeg. Maar dat moet lukken met tommietommie. En dan die one dollarshop... heerlijk om zo even te shoppen hé.

    Anouk was net naar beneden gekomen toen ik de foto's aan het kijken was en ik liet de foto van het eekhoorntje zien. Nou ze is stikjaloers dat jullie die van zo dichtbij gezien hebben. Ze vroeg of ik haar ketting even goed wilde doen omdat hij verkeerd om zat en toen ik mijn vingers van het toetsenbord afhaalde en me een beetje omdraaide nam ze gelijk de kans om eens eventjes naar jullie foto's te kijken. Ze kwam uit bij de foto waar onder stond dat Robin na het nemen van de foto's uitgegleden was in het wat. Nou ze lach helemaal in een deuk. Ze ging vlug verder kijken en zei toen dat het erg jammer was dat daar geen foto's van genomen waren. Dus Robin de volgende keer wachten tot de camera bij de hand is.

    Maar toen kwamen we bij de ijsjes uit. Nou die zager er erg lekker uit. En zo te zien zijn jullie er ook erg van aan het genieten. Ook vond Anouk het kunstwerk van de Eland erg mooi.
    Ook moest ik zeggen dat het hele mooie foto's waren bij dat meer (of wat het was). Ze wil ook graag naar Amerika, want ze raakt niet uitgekeken bij de foto's. Gaan wij daar ook naar toe mama? Ik nou ik denk het niet, want papa durft daar denk ik niet zo goed te rijden en ik al helemaal niet met al die borden. Maar stiekem zijn we allemaal jaloers op jullie geweldige vakantie's.

    Monique waar ben jij door gestoken. Het is een flinke bult zeg. Dat zal wel flink pijn gedaan hebben.

    Goh ik wil over alle foto's wel wat schrijven, maar dan wordt het zo lang dus ik laat het hier bij.

    Kusjes van Patricia.

    p.s. het chatten was even heerlijk om zo gezellig met elkaar te "babbelen". Met zijn allen waren we aan het genieten dat we even contact hadden met elkaar.

    BeantwoordenVerwijderen

Joehoe!

Wat gezellig dat je een reactie wilt geven, dat vind ik hartstikke leuk!

Doei doei :O)