Welkom op mijn blog


Ik ben in 2009 met bloggen begonnen om een verslag van onze vakantie naar New York bij te houden,
zodat het thuisfront
op afstand mee kon genieten.
Inmiddels heb ik er al van alles op staan, van dagelijkse gebeurtenissen tot verbouwingen
en natuurlijk van mijn scraplayouts.

Wat gezellig dat je een kijkje komt nemen, veel plezier!

maandag 30 mei 2011

USA 2011

Joehoetjes! Hier een klein berichtje van Robin en mij.

26 en 27 mei 2011
Ons pap en ons mam hebben ons naar het station gebracht. Vond dit toch zo'n leuke verrassing. Echt heel fijn. We hadden een mooi hotel in Amsterdam. We gingen op tijd naar bed en 's-morgens waren we al vroeg wakker. We gingen gezellig samen ontbijten. Nou, we kwamen in het restaurantgedeelte en daar stond me toch een uitgebreid ontbijt klaar. Natuurlijk had ik weer teveel op mijn bord gelegd, het zag er ook allemaal zo lekker uit! Robin had ook heerlijk gegeten. Om 10 voor 7 stapten we in de bus naar het vliegveld. We konden al inchecken of beter gezegd onze koffers afgeven. Toen een bakkie cappucino en thee gedronken (bedankt lief zusje) en nog even gebeld met ons Patricia en met Jessie. Na de veiligheidscheck wilde ik toch nog ons pap en ons mam horen. Kort maar krachtig. De tijd vloog dus om en we zaten zo in het vliegtuig. We zaten echt helemaal achteraan. Een perfecte plaats. De stoel langs Robin bleef leeg, dus we hadden ruimte genoeg! De vlucht duurde toch nog lang, ook al was het veel korter als wat we gewend waren. In Portland moesten we door de douanecontrole. Dit duurde erg lang. Toen we daar klaar waren stonden onze koffers al netjes uitgestald op ons te wachten! Vervolgens gingen we naar het verhuurbedrijf om onze auto op te halen. We hebben een KIA Sorento uitgekozen. De andere auto was een witte Jeep Liberty. Ik vond de Kia veel mooier en gelukkig wilde Robin deze ook. Toen we de koffers in de auto hadden gegooid, nou ja gegooid, gelegd bedoel ik...ging ik in de auto zitten. Ineens hoor ik Robin zeggen: oh, au ...oh nee he, nu bloed ik natuurlijk. Ik kijk en zie me daar toch een dikke bult op zijn hoofd, inderdaad ook bloed. Werd er helemaal zenuwachtig  van. Achteraf bleek dat hij tegen de deur was aangelopen! Och germ. Ik had echt met hem te doen. Het was echt geen gezicht. Gelukkig kon Robin er (na een hele tijd) ook om lachen. We verbleven bij de Days Inn in Gresham. Een bekend hotel, want hier hadden we in 2008 ook al gelogeerd.
We gingen meteen shoppen, kijken voor regenkleding, helaas zijn we daar (nog) niet in geslaagd. Het regende af en toe behoorlijk, maar goed dat mag de pret niet drukken. We gingen op tijd naar bed, want we waren moe.

28 mei 2011
Om zes uur waren we al wakker en we stonden op. Ff wassen en toen snel ontbijten. Gelukkig was het nog helemaal niet druk. Het ontbijt was eenvoudig, maar erg lekker. We gingen de Columbia River Scenic Byway rijden. Deze route is toch zo mooi. We wisten voor wat betreft het eerste gedeelte al wat ons te wachten stond. Heel veel groen, prachtige uitzichten en veel watervallen. Het was weer net zo indrukwekkend als de eerste keer. We hebben dan ook heel veel foto's gemaakt. Ja ja, we hebben een reputatie hoog te houden hoor. Deze keer was het niet zo druk op de route, dat was echt mazzel hebben. We hebben prachtige foto's van de Multnomah falls (http://www.google.com/images?hl=en&source=hp&q=multnomah+falls&aq=4s&aqi=g-s10&aql=f&oq=mulno&oi=image_result_group&sa=X )gemaakt. Er stond zelfs niemand op het bruggetje. We wilden ook nog boven gaan kijken bij de Multnomah falls. Helaas lukte het mij niet om tot bovenaan te komen. Hoezo slechte conditie! Natuurlijk weer een perfect plaagmoment voor Robin. Nee nee, daar werd ik niet vrolijk van. We vervolgden onze rit naar de Bonneville dam. We hadden het geluk dat we daar een prachtige visarend zagen. Wow, zo indrukwekkend!!! Weet niet of ik hem goed heb kunnen filmen, maar ik hoop van wel. Toen we bij de Bridge of Gods waren stonden er verschillende mensen verse zalm te verkopen. Jemig de pemig. Wat zijn die vissen groot. Ik sloeg stijl achterover ... bij wijze van spreken dan he ;o). Robin had een potje gerookte zalm gekocht en hij vond hem heerlijk. Ik vond het wel gaan, maar ik ben dan ook geen zalmliefhebber. We staken de Columbia River over via de Bridge of Gods en kwamen zo in de staat Washington. We reden nu aan de overkant van de C.R. terug. Op een gegeven moment kwamen we bij Beacon Rock (http://www.google.com/images?q=beacon+rock&hl=en&source=hp&oi=image_result_group&sa=X&aq=0e&aqi=g-e1g9&aql=&oq=beacon). We zijn helemaal naar bovengeklommen via allerlei trappetjes. Het was heel leuk en gelukkig haalde ik nu wel de top. Voelde me super op dat moment! Verder hebben we nog geshopt in Vancouver Mall en we waren allebei goed geslaagd. Heerlijk toch. Hier verblijven we trouwens de laatste nacht van onze vakantie. Kijk er nu al naar uit!!! Niet naar het einde van de vakantie, maar naar het shopgedeelte dan ;o) We hadden lekker gegeten bij Sharis en toen gingen we terug naar het hotel. Al met al een geweldige dag.  Tussendoor nog verschillende keren aan ome Manje gedacht. Ik hoorde dat het afscheid mooi was en precies zoals ome Manje zou hebben gewild. Gelukkig maar.

29 mei 2011
Vandaag zijn we weer vroeg opgestaan. Het wordt nog wat met mij! Volgens mij zaten we al voor 7 uur te ontbijten en voor 8 uur in de auto. TomTom weigerde mee te werken en ik ben megatrots op Robin dat hij zo zijn geduld wist te bewaren. Maar goed, na twee keer resetten was Tommie bereid zijn werk te doen en ons de juiste weg te wijzen! De route was weer erg mooi vandaag. Het landschap was heel gevarieerd. We reden eerst dezelfde weg als gisteren (tenminste voor een groot gedeelte) en zijn onderweg ook nog gestopt voor een waterval die we gisteren voorbij gereden waren. Deze was toch ook erg indrukwekkend, wat in eerste instantie eigenlijk helemaal niet opviel vanaf de weg. We zijn weer een heel stuk langs de C.R. gereden en het uitzicht was echt schitterend. Vandaag was het een stuk bewolkter, maar het heeft niet geregend gelukkig. Wel waaiden we bijna uit ons hemd. Het was echt koud af en toe. Op een gegeven moment reden we langs de Yakima River en we zijn daar gestopt. Nou dit vond ik het toppunt van vandaag. Zo rustig, kalm, je hoorde de vogels volop fluiten, het water stromen, veel soorten vlinders (klein en behoorlijk groot) vlogen om ons heen. Ook zagen we een oudere man en vrouw uit Seattle. De man had een berggeit gezien. Hij liet ons deze zien door een verrekijker/telescoop op een statief, omdat je anders niet wist waar je moest zoeken. Wow, dit was echt zo gaaf. Die hoorns. Gelukkig kon Robin hem naderhand ook terugvinden, dus hij staat op de film en foto. We hebben ook veel fruitgaarden gezien en wijnvelden. Nu zitten we weer bij een Days Inn, bevalt prima. We hebben weer lekker gegeten, nu bij Wing Central's Roadhouse Grill in Ellensburg. Echt een leuk restaurantje. Heb straks in een warm bad gelegen, heb zo'n spierpijn. Ra ra waar zou dat nu van komen? We kunnen geen foto's uploaden naar de computer, vandaar de hyperlinks om toch een indruk te geven. Ik ga nu gauw naar Robin toe, anders zit hij ook maar alleen op onze kamer te koekeloeren.

Allemaal heel veel groetjes en liefs van
Robin en Monique

woensdag 25 mei 2011

woensdag 4 mei 2011

Layouts


Credits: Weeds and wildflowers


 credits: Designer Digitals en plaatjes van internet


 credits: Designer Digitals en Rosey Posey

Doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii